Το Πακιστάν αναδείχθηκε σε κεντρικό μεσολαβητή ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός και επιχειρώντας τώρα να κεφαλαιοποιήσει διπλωματικά με τη φιλοξενία νέου γύρου επαφών στο Ισλαμαμπάντ. Σε άρθρο του Reuters για τη Μέση Ανατολή, αυτή η μετατόπιση περιγράφεται ως εντυπωσιακή αναβάθμιση του ρόλου μιας χώρας στη Μέση Ανατολή που έως πρόσφατα βρισκόταν στο περιθώριο.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές και αναλυτές που παρακολουθούν τις ραγδαίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η εξήγηση βρίσκεται στη σπάνια δυνατότητα του Ισλαμαμπάντ να διατηρεί λειτουργικές σχέσεις και με τις δύο πλευρές. Το Πακιστάν έχει ανοιχτή γραμμή με το Ιράν, μοιράζεται μαζί του σύνορα και διαθέτει ισχυρούς ιστορικούς και θρησκευτικούς δεσμούς, ενώ ταυτόχρονα συνομιλεί απευθείας με τις ΗΠΑ και έχει πρόσβαση στον Λευκό Οίκο μέσω της στενής επικοινωνίας του στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ με τον Ντόναλντ Τραμπ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δηλώσει πως το Πακιστάν «γνωρίζει το Ιράν καλύτερα από τον καθένα».
Αυτή η διπλή πρόσβαση έδωσε στο Πακιστάν το πλεονέκτημα να λειτουργήσει ως «μεσολαβητής-κλειδί». Ο αναλυτής Μάικλ Κούγκελμαν έκανε λόγο για «μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές επιτυχίες του Πακιστάν εδώ και χρόνια», εκτιμώντας ότι το Ισλαμαμπάντ διέψευσε όσους αμφισβητούσαν την ικανότητά του να φέρει εις πέρας μια τόσο σύνθετη και υψηλού ρίσκου αποστολή. Στο ίδιο μήκος κύματος, πακιστανικές πηγές υποστηρίζουν ότι το Ιράν αντιμετωπίζει την πρωτοβουλία του Ισλαμαμπάντ με μεγαλύτερη άνεση απ’ ό,τι θα έκανε με άλλους διαμεσολαβητές.
Διαβάστε εδώ όλες τις εξελίξεις για τον πόλεμο για τη Μέση Ανατολή.
Καθοριστικό αποδείχθηκε και το ευρύτερο πλέγμα των περιφερειακών σχέσεων του Πακιστάν. Το Reuters έχει καταγράψει ότι η χώρα κινητοποιήθηκε ταυτόχρονα προς τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και την Αίγυπτο, ενώ επιδίωξε συντονισμό και με το Πεκίνο, το οποίο στηρίζει δημόσια τον «σημαντικό ρόλο» του Ισλαμαμπάντ στην αποκλιμάκωση. Οι επαφές αυτές έδωσαν στην πακιστανική διπλωματία τη δυνατότητα να εμφανιστεί όχι απλώς ως αγγελιοφόρος, αλλά ως κόμβος συνεννόησης ανάμεσα σε ανταγωνιστικά κέντρα επιρροής.
Το κίνητρο, ωστόσο, δεν είναι μόνο γεωπολιτικό αλλά και βαθιά οικονομικό. Η πακιστανική οικονομία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις ενεργειακές ροές που περνούν από τα Στενά του Ορμούζ, γι’ αυτό και η προοπτική παρατεταμένης αστάθειας, διακοπής ανεφοδιασμού και νέας εκτίναξης των τιμών θα είχε σοβαρές επιπτώσεις για μια κυβέρνηση που ήδη κινείται σε ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο. Υπό αυτή την έννοια, η πακιστανική ουδετερότητα και η επιμονή στην αποκλιμάκωση δεν είναι μόνο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, αλλά και εσωτερικής επιβίωσης.
Το επόμενο βήμα είναι πλέον πολιτικά κρίσιμο. Σύμφωνα με το Reuters, το Ισλαμαμπάντ επιδιώκει να φιλοξενήσει την Παρασκευή 10 Απριλίου 2026 συνομιλίες μεταξύ αμερικανικής και ιρανικής αντιπροσωπείας, ακόμη και αν αυτές δεν εξελιχθούν σε απευθείας συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο. Η εκεχειρία των δύο εβδομάδων προσφέρει ένα στενό αλλά υπαρκτό παράθυρο για διαπραγμάτευση, αν και παραμένουν μεγάλες αβεβαιότητες, ιδίως ως προς το εύρος εφαρμογής της συμφωνίας και τα παράλληλα μέτωπα, όπως ο Λίβανος.
To άρθρο Μέση Ανατολή: Πώς το Πακιστάν έγινε μεσολαβητής-κλειδί για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν δημοσιεύτηκε στο NewsIT .
