Μία βόλτα στα στενάκια του αθηναϊκού κέντρου, το μεσημέρι μίας ιουλιάτικης Κυριακής είναι από εκείνες τις μικρές απολαύσεις, αν έχεις ξεμείνει στην πρωτεύουσα ή αν σου αρέσει να ανακαλύπτεις. Όσες φορές κι αν έχεις περάσει από τα ίδια δρομάκια, ενίοτε διαπιστώνεις νέα ερεθίσματα και αναρωτιέσαι: «Μα, αφού έχω περάσει τόσες φορές, πώς δεν πρόσεξα αυτό ή το άλλο;» Ή «Πότε ξεφύτρωσε αυτό το μαγαζάκι;». Κάπως έτσι συνέβη κι αυτή τη φορά. Ανακάλυψα εντελώς τυχαία ένα spot πολύ κοντά στην δική μου προσωπικότητα και επέλεξα να τον παρουσιάσω ανεξάρτητα, θεωρώντας ότι αξίζει αναφοράς. Ούτε πρόκειται για διαφήμιση, αλλά μία επιλογή καθαρής περιέργειας, ελέω… κολλήματος, που εξηγείται παρακάτω. Περπατώντας, λοιπόν, στην οδό Αγίας Ειρήνης πήρε το μάτι μου μία γωνιά, σκέτη καρτ ποστάλ. Μία καρτ ποστάλ της αγαπημένης μου Νάπολης, της πολύβουης «μάγισσας» του ιταλικού νότου, αλλά με την τόσο συναρπαστική προσωπικότητα, που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Το βλέμμα μου «σκάλωσε» σε μία βέσπα, βαμμένη στα χρώματα του μπλε και του κίτρινου […] , Περισσότερα…
