Η ανακοίνωση της Επιτροπής Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:
“Η πρόσφατη επίσκεψη του αναπληρωτή υπουργού Αθλητισμού στην Λάρισα, και η φιέστα που διοργάνωσε μαζί με την δημοτική αρχή Μαμάκου για να παρουσιάσει το χρονοδιάγραμμα των απαιτούμενων έργων στις υποσυντηρημένες και γερασμένες αθλητικές εγκαταστάσεις του ΕΑΚ, ανέδειξε για ακόμη μια φορά ότι και για την σημερινή κυβέρνηση ο αθλητισμός υποτάσσεται στην λογική κόστους – οφέλους.
Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο κ. Βρούτσης έβαλε λουκέτο στις εγκαταστάσεις του σταδίου και του κλειστού γυμναστηρίου Αλκαζάρ, όπως και του κλειστού κολυμβητηρίου που λειτουργεί χωρίς αποδυτήρια. Και αυτό που εξήγγειλε το περασμένο Σάββατο από το δημαρχείο της Λάρισας ήταν ένα 2ετές χρονοδιάγραμμα για να παραδοθούν τα έργα 8,7εκ € συντήρησης και αποκατάστασης των αθλητικών υποδομών. Βέβαια όπως γνωρίζουν όλοι αυτά τα χρονοδιαγράμματα ούτε σίγουρα είναι, ούτε τηρούνται με ακρίβεια, καθώς θα εξαρτηθούν από την ταχύτητα απορρόφησης των οικονομικών πόρων, όπως και τους εργολάβους που αναλαμβάνουν και οι οποίοι μπουκώνονται με ζεστό κρατικό και Ευρωενωσιακό χρήμα.
Επίσης τα γήπεδα μπαλόνια που ανακοίνωσε όχι μόνο δεν αντικαθιστούνε το κενό που αφήνει η κατεδάφιση του κλειστού γυμναστηρίου Αλκαζάρ, γιατί άλλο πράγμα είναι ένα προπονητήριο – μπαλόνι, που σαν κατασκευή όπου έγινε προκαλεί αντιδράσεις για την λειτουργικότητά του και το κόστος συντήρησης του, και άλλο ένα κλειστό γυμναστήριο χωρητικότητας 1000 θεατών, όπως ήταν το κλειστό του Αλκαζάρ.
Το μόνο βέβαιο από τις προχθεσινές εξαγγελίες είναι ότι η πόλη της Λάρισας θα μείνει για άλλα δυο χρόνια με λειψές αθλητικές υποδομές και τα αθλητικά σωματεία θα στριμώχνονται σε Νεάπολη και Αγ. Θωμά που δεν επαρκούν και που χρήζουν και αυτά άμεσων παρεμβάσεων, που όμως δεν βρίσκονται μέσα στα έργα που προγραμματίζονται για την επόμενη 2ετία.
Όσο για τα 9 κλειστά κολυμβητήρια και τα 5 κλειστά γυμναστήρια σε όλη τη Θεσσαλία, που ανακοινώθηκαν στην ίδια εκδήλωση από την Περιφερειακή αρχή του ΠΑΣΟΚ/ ΣΥΡΙΖΑ μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί. Γιατί πρόκειται για προκάτ κατασκευές προπονητήρια και όσο για τα κολυμβητήρια, μιλάμε για «γούρνες με νερό» 25αρες χωρίς άλλες υποδομές που θα πρέπει το κόστος συντήρησης και λειτουργίας να επωμιστούν οι δήμοι χωρίς φυσικά καμιά χρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος.
Ο κ. Βρούτσης παρά τους ανέξοδους πανηγυρισμούς για τα 8,7εκ € έργων και για την μόνιμη αύξηση της χρηματοδότησης κατά 75,3% του ΕΑΚ Λάρισας στο 1,3εκ. €, παρέλειψε να πει ότι το συνολικό ποσό της επιχορήγησης δεν ακουμπά ούτε εκείνο του 2010, που ήταν στα 1,7εκ.€. ‘’Ξέχασε’’ να αναφερθεί ότι για 14 χρόνια και με κυβερνήσεις της ΝΔ αυτό το διάστημα, η τακτική επιχορήγηση δεν ξεπέρασε ποτέ τα 750.000€ και φυσικά ούτε αυτή η αύξηση τα τελευταία δυο χρόνια δεν θα φτάσει μετά τις τεράστιες αυξήσεις στην ενεργειακή δαπάνη, και το ΕΑΚ θα φτάσει στα όρια της λειτουργίας του.
Επίσης δεν είπε κουβέντα για την ανάγκη άμεσης ενίσχυσης του ΕΑΚ Λάρισας με μόνιμο προσωπικό, καθώς οι λιγοστοί υπάλληλοι του, 5 μόνιμοι και 5 με προγράμματα της ΔΥΠΑ παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλουν, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην συντήρηση των τεράστιων σε έκταση εγκαταστάσεων.
Όλα αυτά επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά την εκτίμηση του ΚΚΕ ότι, το η υποσυντήρηση και το ‘’λουκέτο’’ στις αθλητικές υποδομές της χώρας έχει τη σφραγίδα όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά γιατί άφησαν τα στάδια σ’ αυτή την άθλια κατάσταση.
Η ανυπαρξία ολοκληρωμένου σχεδίου συντήρησης και αποκατάστασης των όποιων προβλημάτων δημιουργούνται, αλλά και σχεδίου κατασκευής νέων σταδίων, δεν είναι αποτέλεσμα ανικανότητας, αλλά πολιτικής επιλογής που θέτει για άλλη μια φορά στο ζύγι “κόστους – οφέλους” τις λαϊκές ανάγκες, στον αντίποδα των δισεκατομμυρίων ευρώ που δαπανιούνται για τις Νατοϊκές δαπάνες, τις επενδύσεις της Ε.Ε. στα πλαίσια της πολεμικής προετοιμασίας της οικονομίας και την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Σήμερα αξιοποιώντας την χρόνια εγκατάλειψη των αθλητικών εγκαταστάσεων, η κυβέρνηση προχωρά πιο γρήγορα στην ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης στον χώρο του αθλητισμού αξιοποιώντας, όλες τις Ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, που αποδίδονται και με τα λόγια του τότε υπ. αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ Νικητιάδη το 2011, που έλεγε στη βουλή ‘’Γήπεδα, στάδια, κολυμβητήρια; Να μάθουν να παράγουν και χρήμα. Μπορούν να το παράξουνε. Εμείς πρέπει να δώσουμε τις κατευθύνσεις και σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η κατεύθυνση που δίνει και η Ε.Ε…’’ . Με λίγα λόγια ο αθλητισμός είναι εμπόρευμα και είναι προσβασιμο σε όποιον έχει την οικονομική ευχέρεια.
Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα το τελευταίο διάστημα να πυκνώνουν οι διαμαρτυρίες και οι καταγγελίες από τα αθλητικά σωματεία απέναντι στη διοίκηση τόσο του ΕΑΚ (Εθνικά Αθλητικά Κέντρα) όσο και των Δημοτικών αρχών. Ο λόγος είναι οι υπέρογκες αυξήσεις 200% που ζητά η διοίκηση του ΕΑΚ Λάρισας υλοποιώντας πολιτικές κατευθύνσεις του κατά τ’ άλλα «γαλαντόμου υπουργού», όπως και η δημοτική αρχή από τα αθλητικά σωματεία, προκειμένου να κάνουν χρήση των εγκαταστάσεων.
Επομένως τα παχιά λόγια ότι ‘’το ιστορικό Αλκαζάρ θα επιστρέψει στους πολίτες της Λάρισας αναβαθμισμένο’’ δεν αφορά το λαϊκό κόσμο και τα παιδιά τους που σήμερα καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους βαριά χαράτσια για να έχουν πρόσβαση στον αθλητισμό, αλλά τους επιχειρηματίες των ΠΑΕ και άλλους που εποφθαλμιούν τις δημόσιες εγκαταστάσεις για τα σχέδια τους.
Γι’ αυτό οι άνθρωποι του αθλητισμού που βλέπουν κάθε μέρα να υψώνονται όλο και μεγαλύτερα εμπόδια στο δικαίωμα τους για αθλητισμό και άσκηση, χρειάζεται να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα για το που οδηγεί αυτή η πολιτική και τον αθλητισμό.
Γιατί και εδώ δυο γραμμές συγκρούονται, από τη μια της εμπορευματοποίησης και από την άλλη η γραμμή της ρήξης και σύγκρουσης μ’ αυτή την πολιτική, για να αποτελέσει ο αθλητισμός πραγματικό δικαίωμα για όλους. Κόντρα στη λογική που καλλιεργείται σκόπιμα από την κυβέρνηση της ΝΔ και βρίσκει υποστηριχτές όλα τα κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, κ.α και τους εκπροσώπους τους σε Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια, στα ΕΑΚ κ.α., ότι ‘’ο αθλητισμός δεν έχει πολιτική και ενώνει’’, η αλήθεια είναι ότι στον αθλητισμό σήμερα όλο και περισσότεροι κατανοούν ότι υψώνονται όλο και μεγαλύτερα ταξικά τείχη.
Γι’ αυτό και η διέξοδος για τον κόσμο του αθλητισμού βρίσκεται σε συμπόρευση με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για να σωθεί το αθλητικό σωματείο και να επιβιώσει και ν’ αναπτυχθεί ο αθλητισμός πάνω σε άλλες δομές, ως καθολικό δικαίωμα του ελληνικού λαού και της νεολαίας. Ο πρόσφατος αγώνας και η συσπείρωση των 30 και πλέον αθλητικών σωματείων της Λάρισας δείχνει το δρόμο”.
