Η κυβέρνηση Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμο στο Ιράν τον Φεβρουάριο του 2026 με πέντε ξεκάθαρους αντικειμενικούς σκοπούς. Σήμερα, με την προσοχή στραμμένη στη συνάντηση του Σαββάτου (11.04.2026) με Ιρανούς αξιωματούχους στο Ισλαμαμπάντ για μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία, τα αποτελέσματα τίθενται υπό το μικροσκόπιο των ειδικών, όπως σημειώνει, μεταξύ άλλων, η Washington Post.
Με την εύθραυστη εκεχειρία σε ισχύ, παραμένει αβέβαιο αν ο Τραμπ έχει επιτύχει τους στόχους τους στον πόλεμο κατά του Ιράν. Η πολιτική και οικονομική ζημιά είναι σημαντική, ενώ οι συνέπειες για την διεθνή πολιτική και τη συνοχή του ΝΑΤΟ παραμένουν ανοιχτά ζητήματα.
Η Washington Post παραθέτει τους 5 στόχους του Τραμπ στον πόλεμο με το Ιράν. Ο Τραμπ διατείνεται ότι τους πέτυχε όλους και έσπευσε να κηρύξει μια «ολοκληρωτική και πλήρη νίκη» επί του Ιράν αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
1. Η «ολοκληρωτική» καταστροφή της πυραυλικής βιομηχανίας
Ο Τραμπ είχε υποσχεθεί να ισοπεδώσει την πυραυλική υποδομή της Τεχεράνης. Ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, υποστήριξε την Τετάρτη (08.04.2026) ότι οι ΗΠΑ κατέστρεψαν λειτουργικά το πρόγραμμα, τους εκτοξευτές και τις μονάδες παραγωγής, αφήνοντας το Ιράν ανίκανο να αναπληρώσει το οπλοστάσιό του.
Ωστόσο, η ανάλυση του Soufan Center δείχνει ότι το Ιράν συνεχίζει να εκτοξεύει έως και 20 πυραύλους την ημέρα κατά του Ισραήλ. Αν και ο αριθμός είναι μειωμένος κατά 90%, ο Nick Carl του American Enterprise Institute (AEI) επισημαίνει ότι το εναπομείναν 10% παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνο και ακριβές.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η ιρανική πυραυλική βιομηχανία, όντας σχεδόν εξ ολοκλήρου εγχώρια από τη δεκαετία του ’80, είναι πολύ πιο ανθεκτική από όσο εκτιμά ο Λευκός Οίκος.
2. Η «εκμηδένιση» του ιρανικού Ναυτικού
Το Πεντάγωνο δηλώνει ότι το 90% του τακτικού στόλου του Ιράν βρίσκεται πλέον στον βυθό του Αραβικού Κόλπου. Ο Στρατηγός Dan Caine ανέφερε τη βύθιση 150 πλοίων και την καταστροφή του 95% των ναυτικών ναρκών.
Παρά τη στρατιωτική υποβάθμιση, ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ παραμένει το μεγαλύτερο αγκάθι. Όπως σημειώνει ο Joseph Rodgers του CSIS, το Ιράν έχει μεταφέρει τη σύγκρουση στο επίπεδο του οικονομικού πολέμου. Ακόμη και χωρίς ισχυρό ναυτικό, η χρήση πυραύλων και drones από την ξηρά επιτρέπει στην Τεχεράνη να πλήττει εμπορικά δεξαμενόπλοια, διατηρώντας τα στενά κλειστά και την παγκόσμια οικονομία σε ομηρία.
3. Η εξουδετέρωση των ενόπλων συμμάχων του Ιράν
Η επιχείρηση «Epic Fury» στόχευσε τις υποδομές εντός του Ιράν, αλλά φαίνεται πως άφησε σε μεγάλο βαθμό ανέπαφο το δίκτυο στην περιοχή.
Παρά τις δεσμεύσεις για εξάλειψη των απειλών από τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι, η κλιμάκωση των βομβαρδισμών από το Ισραήλ στον Λίβανο – με το επιχείρημα ότι η χώρα δεν περιλαμβάνεται στην εκεχειρία – απειλεί να τινάξει τις διαπραγματεύσεις στον αέρα.
4. Πυρηνικά και ουράνιο
Από την επιχείρηση «Midnight Hammer» τον περασμένο Ιούνιο, ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις έχουν εξαλειφθεί. Ωστόσο, μεγάλες ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου παραμένουν κρυμμένες σε υπόγειες εγκαταστάσεις.
Η πρόθεση του προέδρου να «ξεθάψει και να απομακρύνει» το ουράνιο θεωρείται από τους ειδικούς ως μια επιχείρηση «μαζικών διαστάσεων» και εξαιρετικά υψηλού κινδύνου, για την οποία δεν υπάρχει ακόμη επιβεβαιωμένη συμφωνία από την ιρανική πλευρά.
5. Πίεση για αλλαγή καθεστώτος
Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ την πρώτη ημέρα του πολέμου θεωρήθηκε από τον Τραμπ ως η επιτυχής ολοκλήρωση της «Αλλαγής Καθεστώτος».
Η πραγματικότητα όμως δείχνει ότι η άνοδος του γιου του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, στην εξουσία διατηρεί τη σκληροπυρηνική θεοκρατική δομή της χώρας.
Ο αναλυτής Behnam Ben Taleblu υπογραμμίζει ότι αν και το καθεστώς είναι πιο αδύναμο από ποτέ, παραμένει θανατηφόρο, υποστηριζόμενο από τους Φρουρούς της Επανάστασης, και προσανατολισμένο στην εκδίκηση.
To άρθρο Washington Post: Οι 5 στόχοι του Τραμπ στον πόλεμο με το Ιράν και η πραγματικότητα που τον διαψεύδει δημοσιεύτηκε στο NewsIT .
